سلام سلام. امیدوارم سال خوبی رو شروع کرده

باشید وامسال به همه آرزوهای کوچیک و

بزرگتون برسید. مطلبی که برای این پست آماده

کردم، یه نثره که اونو به خواهرم تقدیم می کنم

وهمیشه، هرجای این دنیا که باشم براش آرزوی

خوشبختی دارم.

"اگرزمانه بر وفق مراد تو نیست، خدا که همان

خداست. آسمان را ببین! هنوز دریای ستارگان

است. نگاه کن! هنوز زمین خورشید را طواف

 می کند. خورشید هنوز روشن است و گاهی از

 بی حوصلگی تو خنده اش می گیرد. آسمان هم

کم لطفی نمی کند، گاهی اشکی می ریزد، آهی

می کشد. نگران نباش! بادها هم از غصه های تو

بی خیال نیستند و هرازچند گاهی با خشم می

وزند. آن قدر که گل های باغچه روییدند و تو

نگاهشان نکردی، خودشان از خجالت پرپر شدند.

ببین! هنوز قاصدکی هست که در حوالی خانه ما

می چرخد و انتظار گفتن خبر خوشی به تو، او

را سرزنده می کند.

بگذار قیچی دورنگی این آدمهای زمینی که می

خواست شادی ات را از بین ببرد، از زیبایی و

تابناکی تو شرمنده شود و در این روزگار بی

مراد، تار سبز خوشبختی ات به پود زندگی ات

پیوند بخورد. چشم هایت را باز کن و خدا را ببین

 که چقدر معصومانه تو را نوارش می کند و آن

گلبرگهای خشکیده آرزوهایت را چه زیبا حیات

می بخشد. بلند شو و همانی باش که باید باشی.

همان کسی که از صدای روییدن اقاقی دلشاد می

شود و از بی تابی کودک همسایه، بیمار.

گذشته ها که همچون مرداب زخمی هستند، از

بین می روند و فراموش می شوند و بدان که

تاریخ زندگی تو، رؤیاهای کودک امروز را

پژمرده نمی کند و او باید بداند اگر روزی خندید

،حتماً یک روز می گرید.

پس بلند شو و زندگی کن و بخوان سرود

سرسبزی را، چرا که زندگی هست و تو را می

جوید. حرم دل را خوشبو کن و بی قراری را از

 خود بران."

با تشکر از دوستای خوبم

نوشین